Ο ειρηνοποιός

 

Ο ειρηνοποιός


Της πατρίδας μου η σημαία/
είναι μέσα στη καρδιά/
ειρηνοποιό με λένε/
μεγάλα και μικρά παιδιά ! 

Πείνα-πόλεμοι-κακό /
όταν πια θα σταματήσουν/
τότε θα ελευθερωθώ ! 

Δεν μου αρέσει να φωνάζω/
ρούχα ψεύτικα να βάζω/
τιμώ τον κάθε αγωνιστή/
που δίκαια και ταπεινά/
''πότισε'' τη γη !

ΕΙΡΗΝΗ-ΟΜΟΝΟΙΑ-ΚΑΛΟΣΥΝΗ/
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΟΥΝ/
ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΔΕΡΦΟΣΥΝΗ ! 

Άμοιρες μέρες.

Και ήρθε η εποχή /
που δεν μίλαγες πολύ ! /
Άκουγες και έβλεπες /
την τρέλα ζωντανή ! /
Αγώνας είν ' αυτός /
ούρλιαζε σαν το ζώο /
ένας κόκκινος χοντρός ! /
Κανένας σεβασμός.

<< ΕΡΩΤΙΚΟ >>

ΥΠΝΟΣ ΒΑΘΥΣ !

Ύπνος βαθύς !
Στα όνειρά του,
έτρεμε η γης !
Ένας μέγας ΛΕΝΙΝ,
δεν κατάφερε νἀ αλλάξει τον κόσμο,
και εντάχθηκε κι αυτός,
απλά και μόνο στη λέξη Κουμουνισμός !
Και θα τον '' αλλάξουν '' οι σημερινοί '' επαναστάτες '' !
Από τους καναπέδες και συμμετέχοντας με τους φιλελέδες !
ΑΝΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΧΑΘΕΙΣ..........
ΥΠΝΟΣ ΒΑΘΥΣ !

Ευτυχώς !

Δεν είμαστε αλλαζονικοί,
ευτυχώς !
Δεν είμαστε κατανοητοί ,
δυστυχώς !
Είμαστε ευγενικοί και γεμάτοι καλοσύνη,
ευτυχώς !
Είμαστε αληθινοί κι ελεύθεροι,\
ευτυχώς !

Ευτυχώς νιώθουμε την έννοια,
φίλος κι αδερφός !

 

Φθινοπώριασε !

ΔΙΑΦΟΡΑ !

Διάφορα να κάνεις / για τη διαφορά .
Η στασιμότητα ραγίζει /σώματα -μυαλά !

Κι αν η ζωή /σε παιδεύει πολύ/
είναι κι αυτό/φυσική επιλογή !

Μην αφήνεις τίποτα στη τύχη/
και γκρέμισε τα τείχοι !

Τη καλοσύνη δεν σου την διδάσκουν/
τα έξυπνα μυαλά/
απλά την πράττουν !

Δίχως ταπεινότητα/
μπροστά δεν προχωράς !/
μόνο καμαρώνεις/
στιγμές αναφοράς !

ΖΗΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ-ΚΑΝΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ !

Παραμύθι δίχως τέλος !

Κάποτε
σαν ο άνθρωπος γεννήθηκε
η φύση μονομιάς λυπήθηκε !
Γνώριζε
πως δεν θα τιμήσει την αγάπη
γνώριζε
πως το αγαθό 
για κακό σκοπό εκλάπη !
Τους έδωσε την αρμονία
και δεν τους αρκούσε !
Τώρα η ψυχή τους 
για εξουσία λαχταρούσε !
Όλο και πιο πολύ-όλο και πιο μεγάλη !
Και έτσι της φύσης μας
της ήρθε η πρώτη ζάλη !
Προσπάθησε να τους συνετίσει
άνθρωπος - με άνθρωπο
με ομόνοια να ζήσει !
Κι ύστερα ήρθανε οι φήμες
πως τους έδωσε επιστήμες !
Μα κι αυτές για κακό σκοπό 
είχε ο άνθρωπος στο μυαλό !
Ευτυχώς με λίγες εξαιρέσεις-
που δεν μπορείς φύση μας-
παρά να τις επαινέσεις !
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την αρχή !
Τότε που ο άνθρωπος έψαχνε για τροφή !
Πλούσια της φύσης τα αγαθά
έτσι ώστε
να μην πεινάσουν
μεγάλοι και παιδιά !
Και ήταν πάρα πολλές οι εκτάσεις !
Αμέτρητες !
Και οι άνθρωποι αποφάσισαν
να γίνουν και αυτοί πολλοί !
Αμέτρητοι !
Δεν το επέτρεψε όμως η φύση !
Οι άνθρωποι θα μετριούντε
κάθε ανατολή και κάθε δύση !
Και έτσι είναι το σωστό !
Όλοι να απολαμβάνουν 
της ζωής το αγαθό !
Όμως ο άνθρωπος δεν χορταίνει !
Τρώει-μιλά και ποτέ δεν σωπαίνει !
Να ακούσει το κελάηδημα της φύσης
να σκεφτεί τις πιο σωστές τις λύσεις !
ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ 
ΚΑΙ ΟΧΙ ΘΕΟΣ !
ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ
ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ
ΕΥΤΥΧΩΣ !!!